Kerstzaalvoetbal  Zeerobben E1

Op woensdagochtend 4 januari om 8.30 uur werd er verzameld op het parkeerterrein bij onze mooie vereniging. Vooraf waren er hier en daar nog vragen of er genoeg vervoer was, maar uiteindelijk konden we zelfs 2 auto's laten staan. Met de volgende spelers werd er aangetreden: Dylan, Daan, Jarno, Maurits, Rowan, Cyrus en Christiaan. Aangekomen op sportcomplex Kalverdijkje in Leeuwarden bleek bij binnenkomst dat enkele jongens hun zwembroek waren vergeten. Maar gelukkig kon ik ze al snel uit de droom halen, we zouden gaan zaalvoetballen. We waren ingedeeld in een poule met allemaal hoofdklassers. Dus we wisten dat we aan de bak konden. Voor onze 1^e wedstrijd waren al 2 wedstrijden en het bleek dat we 6 tegen 6 mochten spelen.  Hierdoor worden de ruimtes iets kleiner, maar zal er meer bewogen en samengespeeld moeten worden. Frisia E1 was de 1^e tegenstander. In de competitie zijn we door dit team weggespeeld, maar dit is wel wat anders had ik de jongens verteld.  Voor iedereen was het eerst even wennen. Aan de bal, aan de ondergrond en aan de posities. Het bleek ook al snel dat er twee eilandjes waren van 2 aanvallers en 3 verdedigers. Toch konden we aardig meevoetballen, maar kregen we door een slaapmomentje uit een corner een doelpunt tegen. Snel daarna viel ook de 2^e. De kopjes gingen niet hangen en we kwamen er enkele keren goed uit. De 2-1 bleek even later dan ook een feit. Zelfs 2-2 zat er op dat moment in, maar het mocht niet gebeuren. Wel verlies, maar niet weggespeeld. Er zat dus echt wel wat in deze dag. Na een wedstrijd rust moesten we al weer aan de bak tegen Leeuwarder Zwaluwen E1. In het begin speelt de tegenstander veel beter en worden we achteruit gedrukt. Onze keeper Dylan houdt ons in de race door zeker 10 reddingen achter elkaar te maken. En ook de verdedigers krijgen de ballen af en toe goed weg. Als je denkt dat de storm verwaaid is gaat de bal er toch nog in 0-1. En als de bal voorin niet vastgehouden kan worden valt even later ook de 2-0. Na een bevlieging van Cyrus die de bal de kruising injaagt beginnen we er weer in te geloven. We lopen wat meer vooruit te voetballen, maar krijgen het deksel op de neus 3-1 verlies. Na twee verliespartijen, maar wel een beter wordend spel gaan we met een goed gevoel de burenruzie tegen Franeker E1 aan. Daan had aangegeven liever op de back te voetballen en Rowan wou wel wat vaker laatste man en bij deze wedstrijd bleek dat zeer goed uit te pakken. Er werd op het scherpst van de snede gestreden om elke bal en niemand liet een mannetje lopen. Vooraf werd aangegeven dat we ze niet zouden laten schieten en dat was zeker niet tegen dovenmansoren gezegd. En werd er toch geschoten dan stond Dylan weer zijn mannetje. Toen zelfs Daan een bal van 10 meter op de paal uitverdedigde en de bal daarna door een Franeker speler op de lat werd geschoten wisten we dat het wel goed moest aflopen. We hebben zelf enkele keer de aanval proberen op te zetten, maar waren ook meteen weer terug. Uiteindelijk zaten de ouders en de coach met zweet in de handen te wachten op het bevrijdende eindsignaal. Jongens zeer goed gestreden en de 0-0 was zeker terecht.  Als laatste wedstrijd stond Blauw Wit E1 op het programma. Dit team stond al met een half been in de finalewedstrijd tegen de winnaar van de andere poule, maar eerst moesten ze nog aantreden tegen ons. We namen het goede gevoel van de vorige wedstrijd mee en probeerden iets meer vooruit te voerballen en kansen te creëren. Uit een van de kansen werd dan ook gescoord en we stonden voor het eerst in het toernooi voor.  De aanval kon nu wel de bal vasthouden met een sterk spelende Cyrus en Christiaan die meer overzicht had. Ook de opkomende Maurits had nu wat meer waarde. Gelukkig waren we het verdedigen van de vorige wedstrijd niet vergeten. Daan en Jarno stonden hun mannetje en lieten niemand erlangs en gebeurde dit wel een keer dan stond Rowan erachter die niet te passeren was. Toch bleef Blauw Wit druk geven en kon Dylan zijn kunsten ook weer tonen. Die bal uit de kruising zag iedereen er al in vliegen en de complimenten van Frisia waren dan ook terecht.  We konden de laatste minuut slim uitspelen en eindigden dus met een 1-0 overwinning. Hierdoor ging Frisia naar de finale en eindigden wij op 4 punten. We konden dan ook met een goed gevoel naar Harlingen terugrijden. Volgende week staat de 1^e training al weer op het programma en volgens mij kunnen de jongens niet wachten totdat er weer op het veld gespeeld kan worden. Jongens we hebben in dit toernooi bewezen dat we als team zeker een goed resultaat neer kunnen zetten, laten we dit meenemen naar de competitie en dan komen de punten vanzelf wel.

Groeten,

René van der Ploeg